Kalia

Człowiek conworldu KYON.
Καλια Kalia
Imię i nazwisko, tytuł
Kalia, teilan ay. Καλια, τηλαν
Narodowość
Tangijka
Lata życia
9315 - 9542 EK 227 lat Kyonu, 85 lat ziemskich
Narodziny:	Śmierć:
Tungu i Marao państwo Tangia	Naratai cesarstwo Tangia
Znany jako
jej sekta Yul Yoa stała się dominującą religią; zmusiła do hołdu całą Radę Państwa

Kalia (ay. Καλια /'kalia/, ur. w 9315 EK w Oazie Marajskiej, zmarła w 9542 EK w Naratai) - cesarzowa Tangii okresu unitarnego, do którego końca doprowadziła, rządziła w latach 9401 EK - 9542 EK. Jedna z najważniejszych postaci historii Tangii.

Urodziła się w 9315 EK w oazie marajskiej jako córka najwyższego wodza prowincji. Straciła rodziców w burzy piaskowej, która pochłonęła ich karawanę podczas drogi do pałacu cesarskiego w Luta ni Fari. Objąwszy władzę w swoim kraju, dostrzegła, że propagowany przez ówczesnego cesarza Meinopau Reikiego stoicki karaizm jest nie tylko nieskuteczny, ale nie miał też poparcia u ludzi nie tylko w swojej prowincji, ale także w wielu innych. Ten pogląd szczególnie się wzmocnił podczas jej nauk w żeńskim oddziale uniwersytetu Tamarua.

Jako szlachcianka z wykształceniem w uniwersytecie Tamarua posiadała uznanie społeczeństwa. Słynęła z prawidłowego zarządzania ograniczonymi zasobami i potrafiła negocjować ponad lokalnymi podziałami, co przekładało się na poprawę dobrobytu. Uważała, że jest tylko jedna Tangia, głosiła, że tylko jeden cesarz może nią rządzić - demokracja, wtedy szlachecka, jest nieskuteczna i prowadzi do straty czasu i marnotrawstwa zasobów, w tym ludzkiego życia, a lokalne monarchie powinny oddać hołd cesarzowi. Jednocześnie z chwałą głoszoną instytucji cesarza, krytykowała urzędującego Meinopau Reikiego za słabość. Jako charyzmatyczny mówca, Kalia głosiła w całej Tangii, od wysp Akeira i Hiranea aż po Buanię, że ludzie mają wspólną misję i nie wolno im pozostawać pasywnym, a cesarz powinien okazywać aktywność i siłę. Yul-Yoa stawia na pracę, wydajność, pomysłowość, nieugiętość. Głosi, że cały naród pracuje na swój sukces.

Swoją sektę nazwała Yul Yoa (ay. Γιυλ-γιοα /'jyɫ 'jɔa/), czyli "Potok Gwiazd". Ten odłam karaizmu, łączący siłę cesarza z przemianami religijnymi, zyskiwał olbrzymią popularność w wielu warstwach społecznych od chłopstwa przez wojsko po prezydentów republik. W roku 9400 EK cesarz Meinopau oddał jej władzę.

Kalia pod olbrzymią presją wielu frakcji społecznych zmusiła Radę Państwa do hołdu cesarskiego. Tym samym Rada nie miała już realnej władzy i miał ją zawsze mieć cesarz. Co prawda Rada jeszcze się zbierała, ale ograniczenie jej władzy na rzecz cesarza stopniowo pogłębiało się, aż do pełnych początków epoki imperialnej Tangii, kiedy zdelegalizowano ją całkowicie i zastąpiono kaoritanu.

Kalia zmarła na wylew w 9542 EK, w swoim pałacu w Naratai, w państwie powiększonym o prowincje Atirai i całe dominium Buanii, które dołączyło do Unii Tangijskiej. Miała 227 lat, czyli 85 lat ziemskich. Rządziła przez 141 lat (53 lat ziemskich). Była jednym z najdłużej rządzących cesarzy.

Ważni ludzie Kyonu

Kamon (Scht.) · Badorma i synowie: Magan, Hetyn, Hurn (Tarfi) (Scht.) · Glatlìukō (Tj.) · Tabori Qabōr, Nazar Ha Vardim i Metar Hat Tabran (Scht.) · Hari Koe (Tng.) · Tarolaugr II (Trg.) · Kazim Ya-Szalef (Scht.) · Nytú Ewan (Tng.) · Wōretwe Efwōnllo (Wer.)