Język średniosynkarski

⚒️	Ten artykuł jest aktywnie rozwijany i autor prosi o cierpliwość. Jest to część projektu Kyon.

Język synkarski (Język średniosynkarski) Tó Sienkæruan
Utworzenie:	Raceg 2026
Używany w (Kyon):	Synkar† (Wszechrólestwo Salladoru)
Regiony (Kyon):	Harensuran †
Liczba użytkowników (Kyon)	brak (język wymarły)
Sposoby zapisu:	Neggør
Typologia:	aglutynacyjny VSO
Klasyfikacja:	Języki sapsoedeneńskie Język agnasański Język praedeneński (starosynkarski) Język synkarski (średniosynkarski)
Przykład
' Cuht lár o rur guien, bon oih quoie guien. Cuht átt o ónt addorsieriyn o ívienkyuh fielæn. Misséxør Deen uguien órd. Cuht akh holbar vienk ordan?
Lista conlangów

Zobacz też słownik tego języka.

Język średniosynkarski — język z rodziny języków edeneńskich, będący stadium pośrednim między językiem starosynkarskim (praedeneńskim), a nowosynkarskim. Do tego stadium języka zalicza się jego formę między XXXIII, a [wiek upadku Salladoru] wiekiem EK. Jest więc językiem rówieśniczym języka salladorskiego.

Przez cały okres swojego stadium pozostawał językiem wsi i mniejszych miast i grodzisk, gdyż w miastach i na wyższych szczeblach społeczeństwa Wszechkrólestwa panowała powszechna salladoryzacja.

Z początku zapisywano go tradycyjną ortografią, wywodząca się z netgoru praedeneńskiego, jednak w miarę upadku dawnych tradycji i religii edeneńskiej na rzecz atonenizmu, język ten stracił wagę, a jego miejsce zajął salladorski na równi z jeszcze wtedy liturgicznym praedeneńskim, który i tak w końcu został zastąpiony salladorskim. Uproszczone więc pismo wzorowane na salladorskim naturalnie było jednak używane przez małe, niezsalladoryzowane społeczności dla języka synkarskiego. To pismo nigdy nie zostało ustandaryzowane ze względu na swój nieoficjalny charakter. Jego nazwa w języku synkarskim brzmi neggør.

Ewolucja języka

C — spółgłoska

N — spółgłoska nosowa

C+ — grupa spółgłosek (może zawierać jedną spółgłoskę)

S+ — grupa sylab (może zawierać jedną sylabę)

V — samogłoska

E — głoski i dyftongi: [e̞ i ae̞ e̞a ai ui e̞o̞ o̞e̞]

(+iloczas) — podane zmiany samogłosek działają również w wariancie z iloczasem

# — granica słów

• [nr mr > rr]

• [xi > çi]

• [c ç > t͡ɕ ɕ]
• [ɨ > i]
• [CuV CiV > CwV CjV]
• Wyrównanie akcentu wyrazowego do przedostatniej sylaby, jeśli znajduje się w niej zbitka lub do trzeciej od końca, jeśli zbitki nie ma.
• Denasalizacja: [Ṽ > Vm] lub [Ṽ > Vn] przed dziąsłowymi oraz [Ṽ > Vŋ] przed welarnymi
• Upodobnienie pierwszej samogłoski w zbitkach do drugiej (np.: otgah > oggah)
• Przegłos I.
  • [e̞(C+)o̞ > e̞(C+)ø̞]
  • [i(C+)u > i(C+)y]
  • [i(C+)a > i(C+)æ]
  • [a > ɑ]
  • [e̞a > æː]
  • [o̞e̞ e̞o̞ > ø̞ː]
  • [o̞ e̞ ø̞ > o e ø] (+iloczas)
• [ɑe æe > ai]
• [ʌ > ɑ]
• [ng > ŋŋ]
• [#s > #h]
• [oɑ ɑo > oː]
• [ai > eː]
• [VsV VʃV > VzV VʒV] (oprócz geminatów)
• [x > ʃ]
• Elizja i wydłużenie zastępcze:
  • [ˈVCVCV >ˈVːCCV]
  • [VCVˈCV > VCˈCVː ]
  • [#VC+ˈV > #C+ˈVː]
  • [#VC+V(S+)ˈV > #C+Vː(S+)ˈV]
• [w > ɣʷ]
• [ei > iː]
• [i > ʲe]
• [Cj Cw > Cʲ Cʷ]
• [g > ɣ]
• [mb# nd# ng# > mm# nn# ŋŋ#]
• Elizja samogłosek finalnych i wydłużenie zastępcze
• [Cʷ > Cʷ~Cw]
• [N# NN# > n# nn#]
• [s# > h#] (oprócz zbitek, np. /st/)
• [ɣ > ɣ~ɦ]

Fonetyka

Samogłoski	Przednie	Przednie zaokrąglone	Środkowe	Tylne
Przymknięte	i iː ⟨i í⟩	y yː ⟨y ý⟩		u uː ⟨u ú⟩
Prawie przymknięte	e eː ⟨e é⟩	ø øː ⟨ø ǿ⟩		o oː ⟨o ó⟩
Prawie otwarte	æ æː ⟨æ ǽ⟩
Otwarte			ɑ ɑː ⟨a á⟩

Spółgłoski	Wargowe	Wargowo-zębowe	Zębowe	Dziąsłowe	Dziąsłowo-podniebienne	Podniebienne	Miękkopodniebienne	Krtaniowe
Nosowe	m		n				ŋ ⟨ñ⟩
Zwarte	p b		t d				k
Afrykaty					t͡ɕ ⟨c⟩
Szczelinowe		f v	s z	ʃ ʒ ⟨x zx⟩	ɕ ʑ ⟨sc zc⟩		ɣ ɣʷ ⟨g gu(V)⟩	h (ɦ) ⟨h g⟩
Uderzeniowe/Drżące				r
Boczne			l
Półsamogłoski						j

• Wszystkie spółgłoski oprócz /ɕ/ /ʑ/ /t͡ɕ/ /j/ mają odpowiednik spalatalizowany /Cʲ/.

• Głoski /tʲ/ /dʲ/ /nʲ/ /sʲ/ /zʲ/ w głównym dialekcie wymawiane są jako głoski laminalne zębowe. Występują jednak dialekty, w których wymowa jest laminalna dziąsłowa.
• W zależności od dialektu /kʲ/ /ŋʲ/ /ɣʲ/ /ɣʷʲ/ mogą przybierać formę [c] [ɲ] [ʝ] [ʝʷ].
• Głoski szczelinowe /ʃ/ /ʒ/ są dziąsłowe i niespalatalizowane, w kontraście do /ɕ/ /ʑ/ /t͡ɕ/ oraz /ʃʲ/ /ʒʲ/.
• Głoska /lʲ/ wymawiana jest jako [ʎ], przy czym /l/ w niektórych dialektach to welaryzowane [ɫ̪].