Símyl Rejgag

✅	Niniejszy artykuł dotyczący Kyonu jest kompletny i jest ukończony.

Símyl Rejgag Símyl Rejgag

Kopiec Símyl Rejgag dominuje nad południowym brzegiem Korany. Położenie Símyl Rejgag na mapie Kyonu Wschodniego Język {{{Język}}} Lokalizacja Kyon Wschodni Krainy Saszkuigodia Państwa Szyszenia (Monarchia Olsów) Największe miasta {{{Miasta}}} Narody {{{Narody}}}

Símyl Rejgag (ols. Símyl Rejgag [símɯl ɼ̊e̞jgag]) — antyczny kopiec znajdujący się na południowym brzegu rzeki Korany, w granicach Szyszenii, a dokładniej wchodzącego w skład tego państwa Księstwa Łubaszadzkiego. Kopiec Símyl Rejgag wznosi się na wysokość około 42 metrów ponad otaczające go pola uprawne, równinę rzeczną i tereny zalewowe. Posiada zaś 170 metrów średnicy. Jest doskonale widoczny wszystkim podróżującym wzdłuż brzegów rzeki oraz statkom płynącym po jej wodach. Z racji swoich rozmiarów Símyl Rejgag jest najwyższym tego rodzaju obiektem na Kyonie Wschodnim oraz jednym z największych na całym Kyonie sztucznych kopców wykonanych ręką człowieka.

Kopiec wybudowany został przez cywilizację darmijską w okresie okresie tarwaskim, prawdopodobniej gdzieś pomiędzy 13500 a 13000 lat p.r.w. Jego oryginalne przeznaczenie nie jest pewne. Wiadomo, że nie był to grobowiec, Símyl Rejgag zdaje się być bowiem pozbawiony wewnętrznych komór oraz korytarzy. Kopiec mógł za to pełnić rolę obiektu kultu, świątyni pod otwartym niebem, a sama jego konstrukcja mogła mieć znaczenie religijne. Wskazuje na to proces budowy oraz wykorzystane materiały. Kopiec Símyl Rejgag zbudowany został poprzez naprzemienne nakładanie na siebie grubych warstw gliny i kredy oraz odgradzanie ich od siebie cienkimi warstwami ziemi, w taki sposób, że tuż po ukończonej budowie kopiec był biały. Nawet współcześnie pod cienką warstwą ziemi i trawy kryje się biała kreda, która bywa niekiedy wydobywana na światło dzienne pod wpływem ludzkiej i zwierzęcej aktywności lub szczególnie gwałtownych wiatrów.

Kopiec zbudowany został ponadto w formie sześciobocznej piramidy schodkowej. Samych schodów również było sześć, co wskazuje na wyjątkowe znaczenie tej liczby dla przedstawicieli późnej cywilizacji darmijskiej. Badania wskazują, że Símyl Rejgag przypominał kształtem piramidę przez pierwsze 5500 lat swego istnienia. Dopiero około roku 1000 EK doszło do całkowitego zaniku schodków, a także wygładzenia się formy podstawy z sześciobocznej w okrągłą. U podstawy kopca znajdował się otaczający go krąg darminów, z których jedynie kilka zachowało się do dnia dzisiejszego.

Símyl Rejgag to największy i najbardziej imponujący przykład szerszej tradycji architektonicznej, popularnej na wschodnich obszarach późnodarmijskiego świata. Szyszenia usiana jest podobnymi konstrukcjami. Chociaż żadne z nich nie dorównują w skali Símyl Rejgag (drugi największy kopiec jest o prawie połowę mniejszy), to są z nim powiązane kulturowo oraz funkcjonalnie. Wszystkie z nich również budowane były na planie sześciobocznej piramidy schodkowej o sześciu schodkach.

Jest to tym bardziej fascynujące biorąc pod uwagę, że w wiekach późniejszych w Szyszenii narodziła się tradycja budowy wielkich kamiennych piramid, z której kraj ten słynie nie tylko w regionie, ale i na świecie. Jest wielce prawdopodobne, że nie jest to przypadek a szyszeńskie piramidy mają związek z wcześniejszymi kopcami darmijskimi. Dokładna natura tego powiązania (a więc to, czy jest to bezpośrednia kontynuacja tej samej starożytnej tradycji budowlanej, czy jednak pośrednia inspiracja późniejszych szyszeńskich architektów na wpół zapomnianymi kopcami) jest jednak obiektem sporu w środowisku naukowym.

Nazwa

Etymologia

Olseska nazwa Símyl Rejgag ma prostą etymologię, można ją łatwo przetłumaczyć jako "białe wzgórze" (Símyl símyl "wzgórze", Rejgag rejgag "biały"). Jest to nazwa opisowa, wynikająca z konstrukcji samego kopca. Warstwa białej kredy przykryta jest tylko kilkoma centymetrami ziemi oraz trawy. Biel w wieku miejscach przebija się na powierzchnię, szybko objawia się też każdemu, kto chciałby zasadzić coś na kopcu lub też wspiąć się na jego szczyt. Takie same pochodzenie ma nazwa tambimskia, kauradzka jest natomiast bezpośrednim zapożyczeniem z olseskiego.

Znacznie bardziej tajemnicza jest odnajdywana w starożytnych tekstach ajniadzkich nazwa Ziṣpulahri Ṣkafavze, silnie wiązana z tym miejscem. Jej pierwszy człon oznacza najprawdopodobniej sztucznie zbudowany kopiec ziemny (wraz z sufiksem określoności). Drugi jest zaś nazwą własną, najpewniej imieniem, odmienionym w dopełniaczu. Nazwę przetłumaczyć można więc jako "Kopiec Ṣkafav" lub "Kopiec Ṣkafava". Nie wiadomo, kim lub czym był tytułowa istota. Nie jest to imię ajniadzkie, nie pojawia się też w żadnych innych znanych tekstach. Być może było to jakieś lokalne bóstwo lub heros, jest to jednak czysta spekulacja.

Kejreńska nazwa Կեռասիև Kerasiá sięga czasów podbojów Arewa Wielkiego. Z miejscem tym wiąże się historia Padeia, jednego z zaufanych przyjaciół i generałów Arewa, oraz jego wecoszońskiej kochanki (a według części źródeł pierwszej żony), której kejreńskie imię brzmiało Kerasiá (prawdopodobnie skejreńszczona wersja starosur. कर्य सीह Kärya Sīha [kærʲa siːha]). Zmarła ona nieopodal Símyl Rejgag w roku 6309 EK , podczas zasadzki na kejreński obóz. Padei rozkazał swym ludziom ułożyć na szczycie kopca stos pogrzebowy. Następnie zaś osobiście wniósł tam ciało swojej ukochanej i spalił je, zgodnie z obyczajem jej ludu. Na jej cześć kopiec ochrzczono jej imieniem.

Nazwy w językach obcych

Język	Nazwa
Języki kyońskie
ajniadzki	Ziṣpulahri Ṣkafavze /t͡siʃpulaxri ʃkafawt͡se/
olseski	Símyl Rejgag Símyl Rejgag /símɯl ɼ̊e̞jgag/
szyszeński	- ‍‍𔗖
tambimski	-
kauradzki	‍‍‍‍ᡧᠡᠡᠮ‍ᠧᡓ‍ᡀᡄ‍ᠶᠭ᠋‍ᠭ Šéémıjřéygag /'ɕe:mɯʐ.rejgag/
kejreński	Կեռասիև Kerasiá /kɛ'ɾɑsi.ɑ:/
ajdyniriański	Kerasiya Kerasiya /kɛɾasi'ja/
surandralski	चोन्केहासीहा Čonkeásiá /ˈt͡ʃɔnkɛɐsiɐ/

Znaczenie Símyl Rejgag w świecie kejrenistycznym

Símyl Rejgag cieszy się szczególnym statusem w świecie kejrenistycznym. Jest to spowodowane ogromną popularnością miłosnej historii Padeia i Kerasii, która uzyskała cechy niemalże mityczne. W niezliczonych wersjach, różniących się od siebie szczegółami, legenda ta opowiadana była przez bardów i poetów zarówno na arystokratycznych dworach, jak i w karczmach i oberżach. Wszystkie z nich zawierają jednak motyw tragicznej śmierci Kerasii oraz jej całopalnego pogrzebu na szczycie kopca Símyl Rejgag.

Dzięki temu Símyl Rejgag było w czasach kejreńskiego imperium celem pielgrzymek, szczególnie popularnym pośród arystokratycznych miłośniczek romansu i tragedii. Nieopodal zbudowana została nawet osada, podobnie jak sam kopiec nosząca imię Kerasiá. Zapewniała ona bezpieczną przystań licznym turystom, oferując dach nad głową, strawę oraz cały zestaw wyrobów rękodzielnych ozdobionych motywami legendy o kochankach. Miasteczko Kerasiá opisywane było jako bardzo urokliwe. Kwitło aż do momentu rozpadu cesarstwa w roku 6512 EK , kiedy to zostało doszczętnie złupione podczas wojny domowej. Kolejne wieki przyniosły miasteczku Kerasiá powolny upadek. Znalazło się pod władzą szyszeńską, całkowicie znika natomiast z kart dziejów po roku 6816 EK , wraz z upadkiem III Państwa Szyszeńskiego.

Mimo to, Símyl Rejgag dalej jest obiektem zainteresowania podróżników i kupców z krajów kejreńskojęzycznych. Szczególnie często zatrzymują się w okolicy kupcy z Monarchii Arlejskiej, podróżujący między swą ojczyzną a Szyszenią lub Olsenią biegiem rzeki Korany. Również mieszkańcy Surandralu, chociaż nieczęsto pojawiają się w tej części świata, chętnie odwiedzają ostatnie miejsce spoczynku swojej legendarnej krajanki gdy już zawitają w okolicy. Niektórzy Kauradowie zaczęli nawet pobierać dodatkowe opłaty za ochronę karawan przejeżdżających przez Símyl Rejgag.

Galeria

• 
  Model kopca-piramidy, wraz z człowiekiem dla pokazania skali budowli (po lewej stronie).
• 
  W okolicy Símyl Rejgag odkryto szczególnie dużą ilość charakterystycznych darmijskich kamiennych kul. Mogły mieć one zastosowanie w religijnych rytuałach odbywających się na szczycie kopców.
• 
  Symbol triskelionu wyryty na jednym z monolitów otaczających kopiec Símyl Rejgag.