Prehistoria aharyjska to okres rozpoczynający się wraz ze sprowadzeniem na Ahari ludzi (gatunków homo neandertalensis, homo sapiens sapiens i homo sapiens eusocialis) około 400 tys. ziemskich lat temu za pomoc bram aharyjskich postawionych 600 mln. lat wcześniej przez tzw. trzecią obcą cywilizację. Hominidy przyszły na Ahari z różnych planet. Pierwszy przyszedł neandertalczyk, potem homo sapiens sapiens i homo sapiens eusocialis.
Odniesienia do epoki prehistorycznej są oznaczane fioletowym symbolem z literą "P":
Stan gospodarki pod koniec neolitu jest trudny do określenia, ponieważ pismo wynaleziono czy wprowadzono w różnych krajach w różnych latach, a gospodarcza charakterystyka nie uległa przy tym większej zmianie. Należy zwrócić uwagę na fakt, że to wynalezienie pisma wzmocniło gospodarkę, ponieważ umożliwiło prowadzenie prostej rachunkowości i pozwalało na zapisywanie przypomnień, ułatwiało tworzenie spisów i ściąganie podatków - wszystko to są cechy epoki starożytnej, a tutaj opisane cywilizacje nie stosowały takich metod do ułatwienia sobie handlu.
Przechodzenie przez bramy nastąpiło dość nagle, prawie równo 400 000 lat temu, i trwało przez 1 tysiąc lat. Po zamknięciu się bram, całkowita populacja obu podgatunków homo sapiens wynosiła równo 190 000 ludzi. Średnia długość życia hominidów wynosiła 20 - 35 lat.
Mezolit
Malowidła naskalne występujące w epoce prehistorycznej.
W mezolicie kultury się rozwijały dalej, pojawiło się pierwsze rolnictwo oraz udomowienie pierwszych zwierząt, narzędzia takie jak łuk, czółno, planowane wydobycie krzemienia, tkactwo lin i materiałów na odzież. Udomowiono psa, znacznie usprawniając polowania i obronę osobistą. Populacja świata wzrosła do 350 tys. ludzi.
W neolicie rolnictwo stało się powszechne, kamienie - gładzone, nie łupane, z dziurami drążonymi, udomowiono kozy i owce, a potem także kota, wielbłądy, krowy, woły, świnie i ptactwo grzebiące. Populacja znacznie wzrosła, pojawiły się kolejne cztery państwa.