Žoini

Lokalizacja Žoini na wizualizacji Surandralu w roku wspólnym.

Żohania (sur. झोहीन्ई Žoini) — region historyczny w Górach Żelaznych (w Surandralu). Ciepły obszar o wyjątkowym jak na ten obszar klimacie umiarkowanym, będąc płynnym przejściem z górskich terenów Surandralu do dżungiel medeńskich. Potencjał nie jest jednak w pełni wykorzystywany przez Surandral w roku wspólnym ze względu na odległość od Tomkodu oraz kresowy charakter obszaru. Zamieszkują go głównie w roku wspólnym Ołłuchowie, mówiący językiem ołłuch.

Warunki klimatyczne są bardzo dobre, chociaż zmienne. Na północy znajduje się żywy las liściasty. Im dalej na południe, tym rośnie udział drzew iglastych, a maleje liściastych. Rodzaj drzew jest bardzo ważną różnicą z Mewatem, drugą jest jakość gleb – w Mewacie dominują marne dla rolnictwa gleby bielicowe, zaś Žoini to oaza gleb co najmniej poprawnych, a większości dobrych i bardzo dobrych. Dlatego rozwinięte tu jest rolnictwo, można tu uprawiać rzeczy, których nie można w reszcie Surandralu.

Na terenie krainy znajduje się Brama Habecka – jedyne szerokie przejście z Gór Żelaznych do Medengii. Jest ono kluczowe nie tylko w handlu i polityce, ale przede wszystkim dla klimatu – to dzięki niej część ciepłego, wilgotnego powietrza równikowego wpada do Kotliny Surandralskiej, pozwalając na rozwój tam większych społeczności i względną żyzność obszaru (razem z aktywnością wulkaniczną oraz napływem powietrza z Ajdyniriany przez Ferdię).

Dawniej obszar był zamieszkiwany przez ludność proto-habecko-ngorską. Świadkiem tego są liczne nazwy ngorskie na terenie Žoini, są to (po surandralsku) np. Potoñga, Trošlab, Soñgrweda, Tilga, Tuziweda, Bardó, Traxo, Koslau, a prawdopodobnie też nazwa samego regionu.

Stanowi razem z Tomkodem oraz Mewatem część tzw. Pasa Życia Surandralu, obszaru o najlepszych warunkach do życia i największą liczbą ludności.

Etymologia

Surandralska nazwa झोहीन्ई Žoini pochodzi od ołłuskiego Žohan, jednak jej znaczenie i ostateczne pochodzenie jest tajemnicze. Niekiedy próbuje się ją łączyć z ołłuskim słowem zora „dom”, jednak nie wszyscy podzielają taką etymologię. Niewykluczone jest związanie nazwy z czasownikeim sôwawäi „przenosić”, jako ziemia, do której przenieśli się przodkowie Ołłuchów.

Jednak najpowszechniejsza teza stwierdza, że nazwa ma pochodzenie z języków habecko-ngorskich, gdzie pochodzi od ichniego rdzenia *lxoɣa „ujście” (patrz na np. hab. రొస్ rôs „delta”) i miała oznaczać „obszar ujścia (Leatu)”. Inny proponowany rdzeń źródłosłowu to *dxyχa „obfity las” (patrz na np. hab. రుఖ rõxa „nieskolonizowana dżungla”).

Nazwy w innych językach:

język	nazwa
języki ziemskie
polski	Żohania, Žoini
angielski	Zhohania
niemiecki	Schohanien
norweski	Sjohania
języki kyońskie
surandralski	झोहीन्ई Žoini [ˈʒɔini]
starosurandralski	षोहीन् Syohīn [sʲohiːn]
kejreński
lecajski	झय्न् Žajn [ˈʒajn]
ołłuch	Žohan [ˈʒohan]
habecki	కెలెమిఛీ Kelemätsi [ˈkèlèmæ̀t͡sì]
Odległe języki Kyonu w przestrzeni lub czasach
(nowo)surandralski	झईनी Žairi [ˈʒɛːri]
ayu
nowosechtoński
pulserimski
yuke

Zobacz też

• Žoini (rejencja Mejtaku Surandralu)