Wielbłąd i Rekin/Rozszerzenia Kyonu

Z Conlanger
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
K Y O N
Czytasz artykuł z serii Wielbłąd i Rekin - o klimacie Kyonu.
I. WSTĘP: 1.1 Wprowadzenie · 1.2 Założenia, metodologia, oznaczenia · 1.3 Zalety i wady
II. WYBRANE TEMATY: 2.1 Wielka oscylacja oceaniczna · 2.2 Prądy morskie · 2.3 Krainy geograficzne · 2.4 Rozszerzenia Kyonu · 2.5 Życzenia i wyzwania
III. REGION PO REGIONIE: 3.1 Ajdynir · 3.2 Muria i Siedmiomieście · 3.3 Olsenia · 3.4 Nuaria · 3.5 Buania i Szur · 3.6 Tangia i Pinu · 3.7 Secht i Wielka Pustynia · 3.8 Państwo Neszów · 3.9 Dewia
IV. PODSUMOWANIE GLOBALNE: 4.1 Podsumowanie
Kyońska flora reaguje szybciej, sprawniej, bardziej wydajnie niż ziemska. Tworzy formy przetrwalnikowe, by eksplodować przy najmniejszej wilgoci. Motywem flory Kyonu jest żyć krótko, a intensywnie.

        Rozszerzenia Kyonu to modyfikacje istniejących założeń, pozwalające osiągnąć pewne efekty lub dochować spójności na skutek ustaleń późniejszych niż początkowe. Przykładowo, skutki biologiczne modelu klimatycznego Wielbłąd i Rekin są oczywiste. W warunkach Kyonu, gdzie na równiku dzień trwa 24 godziny i noc trwają 24 godziny, i gdzie nachylenie osi jest większe, a pory roku prawie trzy razy krótsze, gdzie dochodzi do wielkich oscylacji oceanicznych, gdzie lądem jest superkontynent, szata roślinna byłaby ograniczona i, choć realistyczna, to nie pozwoliłaby na rozwój cywilizacji w wymiarze, który już został opisany. Stąd model klimatyczny Wielbłąd i Rekin wychodzi poza ramy klimatologii i meteorologii, którym ma się zajmować, i rewiduje roślinność od podstaw.

Dynamic Flora

Humorystycznie zatytułowana cecha "Dynamic Flora" to modyfikacja do standardowego modelu Kyonu proponowana przez Canisa w celu rozsądnego rozszerzenia możliwości proliferacyjnych roślinności Kyonu, która w jego brutalnym klimacie - zakładając jej identyczny charakter do ziemskiego - istniałaby w ograniczonym zakresie.

Według modyfikacji Dynamic Flora, kyońskie rośliny różnią się od ziemskich. Aktywnie wytwarzają formy przetrwalnikowe i są w stanie, albo przynajmniej ich nasiona, przetrwać nawet przez kilkanaście lat w warunkach skrajnie suchych. Pod wpływem deszczu, roślinność kyońska jest zdolna doprowadzić do gwałtownych, eksplozywnych zakwitów, które w kilka tygodni są w stanie przeobrazić kompletną pustynię w dżunglę. Te rośliny bardzo agresywnie podchodzą do nieorganicznego podłoża, znacznie szybciej przeobrażając go w bogatą w składniki mineralne glebę. Pod pojęciem "flora" tutaj należy również rozumieć grzyby.

Dynamic Flora łamie podstawowe założenie Kyonu o nietworzeniu fikcyjnych form życia.

Ancient Flora i Ancient Flora+

Humorystycznie nazwany projekt "Expansion pack Ancient Flora" oznacza odnogę Kyonu zajmującą się przyszłością, w której roślinność istnieje nie od 1 miliona lat, a od pół miliarda. To umożliwia istnienie tlenu, pochłanianie dwutlenku węgla, tworzy pokłady węgla kamiennego, ropy naftowej i gazu ziemnego, które są absolutnie kluczowe dla projektów przyszłościowych, gdzie ma się rozwinąć silnik spalinowy. Standardowy model Kyonu zakłada zupełny brak takich surowców, ponieważ według niego, życie na Kyonie pojawiło się 1 milion lat temu, przyniesione przez ludzi. Wersja "Ancient Flora+" dopuszcza też pewne organizmy wapniowe, umożliwiając powstanie skał wapiennych i marmuru.

Canis zadeklarował jednostronnie przyjęcie modelu Ancient Flora z uwagi na skoncentrowanie się na przyszłości i znaczeniu silnika spalinowego.
Borlach wyraził zainteresowanie modelem Ancient Flora+ z uwagi na ważny dla niego wapień i marmur.

Ancient Flora łamie podstawowe założenie Kyonu o powstaniu życia jeden milion lat temu.

Sea of Flames

Lupa2.gif
Główny artykuł: Morze Płomieni

Modyfikacja wprowadzająca do makroregionu Wielkiej Pustyni Południowej Kyonu region makrodepresji pooceanicznej o wysokości nad poziomem morza nawet do -5000 metrów. Region miałby się znajdować w pewnej odległości na południe od Ajdyniru, gdzie głębokość stopniowo ulegałaby zwiększeniu. Pochodzenie regionu byłoby tektoniczne. Cieśnina łącząca ten obszar z Wszechoceanem na skutek ruchów tektonicznych została zamknięta, a na przestrzeni milionów lat znajdujące się tu morze całkowicie wyparowało. Pozostały skalisto-słony obszar nosi nazwę Morza Płomieni, ponieważ warunki znajdujące się na jego dnie są skrajne nawet na warunki Pustyni - na pustyni na głębokości -5 km, parcie atmosferyczne kolumny powietrza wynosi około 1770 hPa, znacznie zwiększając ryzyko przegrzania. Z uwagi na to, inne efekty, skrajnie wysoką temperaturę oraz słone dno, Morze Płomieni jest biologicznie całkowicie jałowe, z wyjątkiem nielicznych mikroorganizmów ekstremofilnych. Gdyby doszło do zalania Morza Płomieni wodą oceaniczną, globalny poziom morza mógłby się znacznie obniżyć, a ciśnienie atmosferyczne w pozostałych częściach świata wyraźnie podnieść. Podobne zjawisko historycznie miało miejsce na Ziemi w obszarze morza śródziemnego[1]. Miejsce to byłoby bogate w surowce i ciekawostki naukowe.

Sea of Flames nie jest uwzględniany w ramach modelu Wielbłąd i Rekin. Morze Płomieni zostało uznane za oficjalny region Kyonu.

Czytaj dalej

Czytaj dalej: 2.5 Życzenia i wyzwania