Phejdë
| E • Regiony Historyczne Gór Żelaznych | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Surandral | Bamgan · Banzë (Banzja) · Kaalpas Północny · Kak · Kãs (Kans) · Kudu · Mewat · Phejdë (Ferdia) ·Suán Djal (Suwandial) · Suán Luék (Suwanluwek) · Thumb · Tomkod · Wacihá (Waciha) · Waňaem (Waniaem) · Wathoul (Watowul) · Žoini | ||||||||
| Erutia | Badre · Béñ Tham (Bengtam) · Kãs (Kans) | ||||||||
| Inne | Suchogórzyn | ||||||||

Ferdia (sur. फेर्दु Phejdë) — przełęcz w Górach Żelaznych i region historyczny w Surandralu. Z jednej strony dość ciepły obszar, o dobrych warunkach dla osadnictwa, a także kluczowy element w przebiegu Szlaku Gór, z drugiej zaś teren o marnych glebach, częstych anomalii pogodowych oraz, od 8217 EK , obszar najazdów Âng Qo'or. Z tego powodu, w roku wspólnym zamieszkuje go tylko ok. 5000 mieszkańców, chociaż w przeszłości ta liczba była wyższa i ulegnie wzrostowi ponownie w przyszłości.
Region ma warunki klimatyczne podobne do Tomkodu i Suán Djal, ale gleby tu są dużo gorsze oraz częściej występują anomalie (nagłe deszcze, fale suchego powietrza etc.) ze względu na otwarcie do Ajdyniriany. Rolnictwo słabe, bardziej się rozwinęło pasterstwo. W Ferdii występują pewne złoża żelaza. Po 9800 EK odkryto złoża węgla i od tego momentu Ferdia zaczęła bardzo szybko zmieniać swój charakter.
Ferdia była regionem, który był świadkiem wielu wydarzeń historycznych. To tędy w 6292 EK Arew Wielki wszedł do serca Gór Żelaznych, przez ten obszar Cesarstwo Północnokejreńskie próbowało odzyskać Kejren właściwy, a w 8217 EK było kierunkiem ucieczki Ankorów. Ze względu na bycie jedynym dogodnym przejściem z Surandralu i Erutii do Ajdyniriany Ferdia od pradawnych lat zajmuje kluczowe miejsce w handlu i Szlaku Gór. Stanowi zatem też jedno z głównych przejść między Kyonem Środkowym oraz Kyonem Wschodnim.
W roku wspólnym, zamieszkiwany jest niemal w całości przez Zuchyjczyków (na zachodzie) oraz Ferdian (na wschodzie). Dawniej bardzo rozdrobiony kulturowo, ale przez pokojową działalność Âng Qo'or wiele ludów i języków tajemniczo znikło. W czasach Cesarstwa Surandralskiego stał się elementem intensywnej kolonizacji surandralskiej, a także dynamicznym miejscem ekspansji ngelizmu. Przyczyniło się to do zaniku ludów zuchyjskich w Ferdii.
W przyszłości, w trakcie II Čahë Gen zachodnia część regionu została przejęta przez Wertynię, a Surandral odzyskał stracony kawałek dopiero w odpowiedniku ziemskiego XX wieku. Od momentu podziału Ferdia Zachodnia stała się kierunkiem osadnictwa wertyńskiego, niemniej przez silny wpływ ngelizmu nie doszło w pełni do wynarodowienia Surandralczyków.
Etymologia
Surandralska nazwa फेर्दु Phejdë wywodzi się ostatecznie od prazuchyjskiego *pharido, co znaczy po prostu „wielka przełęcz”. W starosurandralskim istniała jako फार्दो Phärdo. Nazwy w innych językach:
| język | nazwa | ||
|---|---|---|---|
| języki ziemskie | |||
| polski | Ferdia | ||
| angielski | Pherdia | ||
| niemiecki | Pherdien | ||
| norweski | Ferdia | ||
| języki kyońskie | |||
| surandralski | ञीक्सान् Phejdë [ˈpʰɛjdə] | ||
| starosurandralski | फार्दो Phärdo [pʰærdo] | ||
| kejreński | |||
| lecajski | फार्दो Phardo [ˈpʰardo] | ||
| ołłuch | Fardu [ˈfardy] | ||
| habecki | ఫిర్దూఇ Fä̂rdü [ˈfǽrdy] | ||
| Odległe języki Kyonu w przestrzeni lub czasach | |||
| (nowo)surandralski | फे॑द् Phiēd [ˈpʰʲɛːd] | ||
| ayu | |||
| nowosechtoński | |||
| pulserimski | |||
| yuke | |||