Język felindrycki
| ✅ | Niniejszy artykuł dotyczący Kyonu jest kompletny i jest ukończony. |
Języki Wschodu Starożytnego
|
Języki: ajniadzki · cherynejski · felindrycki · firaski · hatyjski · jerysecki · kaldyjski · kiszgarski · kitrzański · nefajski · sorlijski · staroszyszeński · starotarszyjski · szar · tarkajski · trycki Leksykony: słownik ajniadzkiego klasycznego · słownik cherynejski · słownik hatyjski · słownik kitrzański · słownik sorlijski · słownik starotarszyjski Rodziny językowe: Języki gaskarańskie · Języki ilaruzyjskie · Języki oldyjskie · Języki paleofenickie · Języki parnhaskie · Języki seframańskie |
| Język felindrycki | |
|---|---|
| Utworzenie: | Borlach |
| Używany w (Kyon): | Wschód Starożytny |
| Regiony (Kyon): | Kyon Wschodni (Arewia) |
| Liczba użytkowników (Kyon) | brak (język wymarły[1]) |
| Sposoby zapisu: | pismo felindryckie |
| Typologia: | nieznana |
| Klasyfikacja: | nieznana |
| Lista conlangów | |
Język felindrycki (ajn. Têḫibri Çelindrân [tʲeʜibri θelindrɐn]) — wymarły język Wschodu Starożytnego, używany w krainie znanej z tekstów ajniadzkich pod nazwą Felindra (Çelindra [θelindra]) przed 2800 EK . Felindrycki zapisywany był rodzimym pismem hieroglificznym, które wciąż pozostaje nierozszyfrowane. Jest tak głównie przez brak wystarczającej ilości zachowanych tekstów. Pomimo pewnych podobieństw do logograficznego pisma praajniadzkiego, pisma felindryckiego nie daje się z nim łatwo porównać. Z tego powodu nie jest jasne, czy oba pisma są ze sobą faktycznie spokrewnione, czy też podobieństwa są czysto estetyczne i wynikają ze wzajemnego i intensywnego kontaktu pomiędzy mieszkańcami Felindry oraz Międzyrzecza.
Hieroglify felindryckie wykształciły się stosunkowo wcześnie. Najstarsze odnalezione przykłady datowane są na około 100 EA - 300 EK . Nie są jednak znane żadne oczywiste przykłady ich użycia w tekstach monumentalnych, historycznych, religijnych, propagandowych lub administracyjnych[2]. Wszystkie dłuższe teksty, które potencjalnie mogłyby należeć do tej kategorii, znajdują się w bardzo złym stanie. Zwykle są fragmentaryczne, rozbite i mocno zatarte. Dobrze zachowały się jedynie wynonane z różnych rodzajów kamienia pieczęcie kupieckie, których odnaleziono setki[3]. Napisy są jednak na nich bardzo krótkie, zwykle składające się z zaledwie kilku znaków. Nie pozwala to na odczytanie ich znaczenia ani klasyfikację felindryckiego. Część uczonych postuluje jednak pokrewieństwo między użytkownikami języka felindryckiego a Jerysetami, mieszkającymi na wschód od Felindry, argumentując to bliskością geograficzną oraz bliskimi kontaktami pomiędzy oboma ludami, które poświadczone są w tekstach ajniadzkich. Z uwagi na brak dowodów, teorii takiej nie można obecnie ani potwierdzić, ani odrzucić.
Informacje z tekstów ajniadzkich
Z tekstów ajniadzkich spisanych na terenie Felindry w klasycznym języku ajniadzkim wydobyć można kilka nazw własnych, imion oraz słabo rozumianych tytułów, które niemal na pewno posiadają felindryckie pochodzenie. Należą do nich między innymi słowa takie jak pâvenṣi [pɐwenʃi], korâkinə [kʷorɐkinɘ] oraz huvin [χʷin]. Ich dokładne znaczenia nie są znane, prawdopodobnie są to nazwy funkcji oraz urzędów felindryckich miast. Lokalne źródłosłów muszą mieć też ajniadzkie nazwy dwóch najważniejszych ośrodków Felindry, miast Harfang [xarfaŋg] oraz Ťuṣpa [tʼuʃpa]. Charakterystycznymi dla Felindrytów imionami są między innymi:
- RI-RI-YA-N (Proponowana transkrypcja: Riliyan)
- TI-RI-YA-N (Proponowana transkrypcja: Tiriyan)
- YE-R-RI-YA-N (Proponowana transkrypcja: Yerliyan/Erliyan)
- HA-RA-M-BI-R (Proponowana transkrypcja: Halambil)
- RI-R-YA-N-D-RI-R (Proponowana transkrypcja: Lilyandril)[4]
- P-RÂ-VI-R (Proponowana transkrypcja: Prâvil/Brâvil)
Galeria
-
Wykonana z zielonego jaspisu pieczęć zdobiona kunsztownie wykonanymi hieroglifami. -
Odnaleziony w ruinach Harfangu kamień z krótkim tekstem po felindrycku, oryginalnie część świątynnego ołtarza. -
Zestaw felindryckich pieczęci kupieckich, wraz z ich odbiciami w miękkiej glinie.
Przypisy
- ↑ W roku wspólnym Kyonu.
- ↑ Brak zachowanych archiwów, spisów oraz dokumentów administracji publicznej tłumaczy się niekiedy ich powstawaniem na materiałach nietrwałych, lub też celowym zniszczeniem dokonanym w miastach Felindry w okresie upadku wysokiej epoki brązu podczas Katastrofy Farandyjskiej. Faktem jest jednak również to, że językiem administracji, dyplomacji oraz polityki był w przeważającej mierze ajniadzki klasyczny, szczególnie pod koniec Wschodu Starożytnego. Jedyne, w dodatku dość krótkie, zachowane teksty rachunkowo-administracyjne z Felindry spisano właśnie w tym języku.
- ↑ Pieczęć taką odbijano w glinie, co odpowiadało zapewne osobistemu podpisowi kupca, poświadczając identyfikację jego tożsamość.
- ↑ Inną wersją imienia, zapewne bliższą oryginalnemu felindryckiemu brzmieniu, jest RI-RI YA-NE-T-RI-R Lili Yanetlil.