Języki Sechtu

Języki Sechtu to języki używane przez narody i instytucje zamieszkujące teren Konfederacji Państw Sechtu. O ile nie zaznaczono inaczej, niniejszy artykuł opisuje stan na rok 9509 EK.

Sechtońska rodzina językowa

Sechtońska rodzina językowa wiąże ze sobą języki o oddalonym stopniu pokrewieństwa i posiada trzy grupy języków:

• magańska,
  • magańsko-saacka (starosechtoński, nowosechtoński),
  • magańsko-surracka, tzw. średniosechtońska lub sechtońska magnacka (sechtoński);
• hetyńska (hetyński);
• urańska (urański).

Wszystkie języki sechtońskie są morfosyntaktycznie nominatywno-akuzatywne, morfologicznie nonkonkatenatywne, fleksyjne bądź rzadziej izolujące, i zapisywane klinowo lub alfabetami spółgłoskowymi.

Tarfijska rodzina językowa

Tarfijska rodzina językowa obejmuje kilka powiązanych ze sobą języków niespokrewnionych z sechtońskimi. Większość z nich jest aglutynacyjna, posiada samogłoski przednie zaokrąglone i harmonię samogłoskową. Z pewnymi wyjątkami, są to języki o niewielkiej liczbie ludności i na ogół dwujęzyczna z wyżej wymienionymi. Lista najważniejszych języków obejmuje:

• miracka (miracki);
• hawraricka (hawraricki);
• masmadorska (masmadorski).