Przejdź do zawartości

Tangijski Plan Trzydziestoletni

Z Conlanger
ETangiaHISTORIA
Historia Niedaleka przyszłość Święta Republika Tangia★ (11000) · wczesna Święta Republika (10600)
Okołowspółczesność Wielka Okupacja Kaori (10059 - 10319) · Wojna neszyjsko-kaoryjska (10059-10060) · Unia Socjalistyczna Akioka (10000-10059) · Tangijska Wojna Domowa (9901-9999) · Impakt Kunatlyjski (9867)
Okres imperialny Późne Cesarstwo (9867) · Złoty wiek Cesarstwa★ (9750) · Trzecia Wojna o Saakę (9654-9662) · Wczesne Cesarstwo (9509)
Okres unitarny Tangia roku wspólnego (8973) · Druga Wojna o Saakę (8877-8891) · plan 30-letni · Pierwsza Wojna o Saakę (8843-8845) · Rewolucja Kauczukowa (7340) · powstanie Unii Tangijskiej (6911)
Okres korony Kaori Okres Królestw Tangijskich (5517-6911) · Wielka Wojna o Koronę Kaori (6900-6911)
Okres Marajów i prehistoria Wieki Ciemne (3300-5517) · Cywilizacja Marajska (Pongre · Lausza · Szok Su · Rangersze): późna (2900-3300) · złoty wiek (2600-2900) · wczesna (1900-2600) · prehistoria kaoryjska

        Trzydziestoletni plan budowy cywilizacji Tangii cesarza Hari Koe (ay. "Κιυνανα εμευνε και υ Τανγυανα αταναεκιανυμανα καταναλερα υ Τηλαν Χαρι Κοε" Kiunana emeune kai i Tanguana atanaekianumana katanalera i Teilan Hari Koe) był złożonym i długofalowym projektem podniesienia poziomu cywilizacyjnego Unii Tangijskiej po porażce w Pierwszej Wojny o Saace, opracowanym i przeprowadzonym przez cesarza tangijskiego Hari Koe, który jako były jeniec arada Kazima Ya-Szalefa w tamtejszej wojnie, był świadkiem olbrzymiej przewagi Konfederacji Sechtu nad Unią Tangijską na poziomie infrastrukturalnym, administracyjnym, technologicznym, liczebnym, i wielu innych. Dostrzegł też ogromną liczbę błędów własnej armii i zmodernizował ją. Hari Koe upozorował przyjaźń z Kazimem Ya-Szalefem, wielokrotnie odwiedzając Secht i potężnie czerpiąc wiedzę tak od Konfederacji, jak i od jego partnerów handlowych. Plan trzydziestoletni generalnie zakończył się wielkim powodzeniem i przetestowano jego efekty wywołując Drugą Wojnę o Saakę. Choć ta skończyła się również porażką Tangijczyków, to wojna była toczona już na równym poziomie.

Zmiany gospodarcze

  • Wprowadzono księgowość w stylu sechtońskim, opartą o przychody i rozchody.
  • Uruchomiono cesarski bank centralny i wprowadzono transnarodową walutę aotai obok narodowych.
  • Dozwolono do kwantyfikacji potencjalnych przychodów na jednostkę ziemi i uwłaszczono część chłopów, część przegnano, utworzono klasę robotniczą, wprowadzono wczesną prymitywną i niezbyt szeroką jeszcze formę kapitalizmu poprzez utworzenie pierwszych kompanii handlowych.
  • Uruchomiono rynek kredytu.
  • Zmniejszono pańszczyznę, ale zwiększono zakup niewolnictwa, które skierowano do najproduktywniejszych gałęzi społeczeństwa.

Zmiany administracyjne

  • Zwiększono uprawnienia cesarskie w dziedzinach ekonomicznej i militarnej, tymczasowo zwiększono wszystkie uprawnienia.
  • Zbudowano setki kilometrów dróg.
  • Zwiększono budowę okrętów i zintensyfikowano handel regionalny, szczególnie z Pinu, Buanią i Szurem.

Zmiany militarne

  • Utworzono komórkę wywiadowczą i aktywnie rozpoczęto szpiegowanie.
  • Wprowadzono prawidłową hierarchię wojskową.
  • Utworzono wydział propagandy ludowej za pomocą ulicznych nawoływaczy i mówców celem wprowadzenia propagandy prounijnej, progresywnej i narodowościowej.