Państwo Lecajskie

⚒️	Ten artykuł jest aktywnie rozwijany i autor prosi o cierpliwość. Jest to część projektu Kyon.

Państwo Lecajskie (sur. खापा ळैठा Khápá Ľécá [ˈkʰɐpɐ ˈʎet͡sɐ], lec. खोप लुठठ Hopa Łucaci [ˈxɔpʰa ˈɫut͡sʰat͡sʰi]), w czasie największej potęgi zwane taże Imperium Jetawskim (sur. खौद्लोहस् रेतावा Khódloes Jetáwá [ˈkʰodlɔɛs ˈjɛtɐvɐ], lec. स्तोङ्द् ऱेतोवटि Stoñd Zetowaci [ˈstʰɔŋt ˈzɛtɔwat͡sʰi]) — istniejące w okresie 5711 EK do 6297 EK , kiedy to zostało podbite przez Arewa Wielkiego. Państwo powstało z siłowego zjednoczenia plemion lecajskich przez plemię फुद्दशे Fuddaše i opanowaniu później innych terenów. Obejmowało krainy roku wspólnego Mewat i Waňaem, potem także Bamgan, Banzë, Kãs oraz Žoini.

Państwo to opierało się na orężu i wojnie, co sprawiło, że było mniej rozwinięte kulturowo od chociażby Państwa Gjõów, niemniej nie było całkowicie zacofane – stworzono wydajny system administracyjny, dobre wojsko oraz przyjęto pismo (oparte na surandralskim). W późniejszym okresie było najpotężniejszym militarnie organizmem tej części Gór Żelaznych, jednak nie było w stanie przeciwstawić się wojskom kejreńskim.

Pierwszą stolicą było miasto Fudda (sur. Phódá). Z czasem stolica została przeniesiona do Pinkutu (lec. Peñohut, sur. Piñkhut), a następnie do Jetawy (lec. Zetowa, sur. Jetáwá). W ostatnich latach stolicą ponownie został Pinkut.

Upadek I Państwa Gjõów sprawił, że Państwo Lecajskie zaczęło sąsiadować z Kejrenem. W 6294 EK wysłano nawet delegaturę pokojową, jednak zamiast tego doszło do uwięzienia wysłanników. Efektem było wypowiedzenie przez władcę Borthego wojny lecajsko-kejreńskiej. Lecajowie ku zaskoczeniu Arewa Wielkiego byli silnym przeciwnikiem, i chociaż w 6295 EK upadł Pinkut i został doszczętnie zniszczony, to władza była z wojskami, które powodowały niemałe straty wojskom Arewa. Jednak bitwa pod Gerą (6297 EK ) zakończyła się śmiercią Borthe i upadkiem państwa.

Po podboju kejreńskim odrębność Państwa Lecajskiego została wymazana, a obecnie dawny twór jest jedną z trzech głównych części współczesnego Surandralu. Lecajowie niewątpliwie wpłynęli na rozwój kulturowy Wecoszonów, a Ngelizm ma dużo elementów wiary lecajskiej – Pharhi.