Poniższe listy zawierają przykładowe imiona i nazwiska stosowane w Kyonie mają służyć tworzeniu nazw postaci bez konieczności pytania opiekuna danego obszaru, ludu czy języka.
Nadawanie nazwisk w Azenii stało się popularne w ostatnich czasach za sprawą reform społecznych przeprowadzanych przez obecnego króla Kogrima III. Większość nazwisk ma pochodzenie przezwiskowe, często są to nazwy profesji lub derywaty od miejsca pochodzenia danej osoby. W azeńskim nazwisko stoi zawsze po imieniu – odwrócenie kolejności jest traktowane jako wpływ qiński i raczej niemile widziane wśród elit.
Hareńczycy noszą tylko imiona, które mogą być uzpuełnione informacją o pochodzeniu w wypadku wieloznaczności. Imiona mają zazwyczaj pochodzenie odczasownikowe, podobnie jak w azeńskim.
Qińskie imię zwykle jest dwuczłonowe i składa się z miana (姓līn) oraz imienia (名tòng). Miano to najczęściej nazwisko – te wśród Qin mają najczęściej pochodzenie przezwiskowe. Nie funkcjonują nazwiska patronimiczne. Jeśli osoba należy do jednego z czternastu Rodów (源bèi) lub historycznie do dynastii panującej (朝dá), nazwa rodu lub dynastii zastępuje nazwisko.
Imiona mają zwykle pochodzenie życzeniowe i obrazują cechy, których rodzice życzą swoim dzieciom. Dużo nowych imion opiera się na tradycjach bohenistycznych, nawiązując do poszczególnych cnót lub imion Czcigodnych. Obserwuje się tendencję do nadawania imion jednosylabowych zarówno chłopcom, jak i dziewczynkom – są one wtedy odróżniane od siebie przedrostkami: 日kùn „słońce” w przypadku chłopców i 月huà „księżyc” w przypadku dziewcząt.
Imiona murskie są często blisko powiązane ze stanem, a więc z zawodem wykonywanym przed przodka danej osoby — szczególnie w przypadku osób przynależących do stanu II lub III; takie nazwiska zazwyczaj składają się z nazwy zawodu z sufiksem -tā (dziecko, potomek), a w niektórych rodzinach w zależności od płci: -mē (syn, dziedzic), -pin (córka). Niektóre nazwiska mają zaś charakter religijny. Przedstawiciele stanu I noszą często stare nazwiska o trudnej do określenia etymologii — niektórzy uczeni postulują, że część z nich pochodzi jeszcze od ludności przed-murskiej ludności archipelagu, szczególnie że takie nazwiska są znacznie bardziej rozpowszechnione na jego późno w pełni zmurszczonej północy.
Imiona osób ze stanu II i III często mają charakter życzeniowy lub religijny, nierzadko mogą być równie dobrze nadane chłopcu, co dziewczynce. W stanie I bardziej utrzymana jest tradycja nadawania chłopcom imion związanych z walką i siłą, a dziewczynkom — z pięknem, kwiatami i innymi roślinami. Warto zauważyć, że murskie imiona są często bardzo proste, jednoczłonowe.
Dawniej powszechny zwyczaj stosowania zdrabniającego przedimka kwada/kwede wobec wszystkich synów niepierworodnych wraz z rozwojem ustroju demokratycznego i poluźnieniem się więzów rodowych jest obecnie w regresie, a w niektórych środowiskach może być nawet traktowany jako faux-pas.
Imiona władców truskich są dwuczłonowe, znaczące. Imiona męskie to czasowniki pochodzące od rzeczowników pospolitych, pełniące funkcję przymiotnika. Imiona żeńskie to zwyczajne rzeczowniki pospolite.
Imiona mhasalskie można podzielić imiona popularne, tradycyjne oraz obce. Większość popularnych imion mhasalskich jest prosta, zwykle dwusylabowa, często będąca rzeczownikami, rzadziej przymiotnikami lub złożeniami. Występują imiona męskie, żeńskie oraz takie, które przez swoją popularność stały się uniwersalne. Popularne imiona męskie często oznaczają przedmioty, narzędzia lub zjawiska przyrodnicze, zwłaszcza te kojarzące się z niebezpieczeństwem lub rozmiarem, żeńskie zaś rośliny lub zwierzęta.
Imiona tradycyjne posiadają etymologię trudniejszą do identyfikacji, potrafią być bowiem w użyciu od całych tysiącleci, co pokazuje jak długą historie posiada mhasalska cywilizacja. Część imion tradycyjnych zatraciła już całkowicie swoje pierwotne znaczenie, kojarząc się jedynie z postaciami historycznymi, u części z nich można owe znaczenie odgadnąć, cześć jest zaś zupełnie nieznanego pochodzenia. Wśród Mhasalów można także natrafić na imiona obcego pochodzenia, zwłaszcza zniekształcone imiona ajdyniriańskie. Nadawane są zwłaszcza wśród mieszkańców większych miast oraz w środowisku kupieckim. Specjalną kategorią mhasalskich imion stanowią imiona teoforyczne, używane przez kapłanów (imiona kapłańskie), dawniej także przez faraonów (imiona tronowe).
W języku mhasalskim nazwisko zawsze stoi przed imieniem. Tradycyjnie używane były jedynie przez arystokracje, jednak wraz ze wzrostem znaczenie kupców i mieszczaństwa zostały one zaadaptowane także te warstwy społeczne. Ich nazwiska wzięły się zwykle od przezwisk lub wskazują na miejsce pochodzenia. Nazwiska rodów arystokratycznych poprzedzone są natomiast słowem 𐦥𐦪𐦤wahat (wysoki).
